Uygulamalar Nedir?
Uygulamalar, Twenty özelleştirmelerini kod olarak oluşturup yönetmenizi sağlar. Her şeyi UI üzerinden yapılandırmak yerine, veri modelinizi ve mantık fonksiyonlarınızı kodla tanımlarsınız — bu da oluşturmayı, bakımı ve birden çok çalışma alanına dağıtmayı hızlandırır. Bugün Yapabilecekleriniz:- Özel nesneleri ve alanları kod olarak tanımlayın (yönetilen veri modeli)
- Özel tetikleyicilerle mantık fonksiyonları oluşturun
- Yapay zekâ ajanları için becerileri tanımlayın
- Aynı uygulamayı birden çok çalışma alanına dağıtın
Ön Gereksinimler
- Node.js 24+ ve Yarn 4
- Bir Twenty çalışma alanı ve bir API anahtarı (https://app.twenty.com/settings/api-webhooks adresinde oluşturun)
Başlarken
Resmi scaffolder aracını kullanarak yeni bir uygulama oluşturun, ardından kimlik doğrulaması yapıp geliştirmeye başlayın:Proje yapısı (şablondan oluşturulmuş)
npx create-twenty-app@latest my-twenty-app komutunu çalıştırdığınızda scaffolder şunları yapar:
- Minimal bir temel uygulamayı
my-twenty-app/içine kopyalar - Yerel bir
twenty-sdkbağımlılığı ve Yarn 4 yapılandırması ekler twentyCLI ile bağlantılı yapılandırma dosyaları ve betikler oluşturur- İskelet oluşturma moduna bağlı olarak çekirdek dosyaları (uygulama yapılandırması, varsayılan işlev rolü, kurulum sonrası işlev) ile örnek dosyaları üretir
--exhaustive moduyla yeni oluşturulmuş bir uygulama şu şekilde görünür:
--minimal ile yalnızca çekirdek dosyalar oluşturulur (application-config.ts, roles/default-role.ts ve logic-functions/post-install.ts). --interactive ile hangi örnek dosyaların dahil edileceğini siz seçersiniz.
Genel hatlarıyla:
- package.json: Uygulama adını, sürümünü, motorları (Node 24+, Yarn 4) bildirir ve
twenty-sdkile yereltwentyCLI’sine yetki devreden birtwentybetiği ekler. Tüm mevcut komutları listelemek içinyarn twenty helpkomutunu çalıştırın. - .gitignore:
node_modules,.yarn,generated/(türlendirilmiş istemci),dist/,build/, kapsam klasörleri, günlük dosyaları ve.env*dosyaları gibi yaygın artifaktları yok sayar. - yarn.lock, .yarnrc.yml, .yarn/: Proje tarafından kullanılan Yarn 4 araç zincirini kilitler ve yapılandırır.
- .nvmrc: Projenin beklediği Node.js sürümünü sabitler.
- eslint.config.mjs ve tsconfig.json: Uygulamanızın TypeScript kaynakları için linting ve TypeScript yapılandırması sağlar.
- README.md: Uygulama kökünde temel talimatların yer aldığı kısa bir README.
- public/: Uygulamanızla birlikte sunulacak genel varlıkları (görseller, yazı tipleri, statik dosyalar) depolamak için bir klasör. Buraya yerleştirilen dosyalar senkronizasyon sırasında yüklenir ve çalışma zamanında erişilebilir olur.
- src/: Uygulamanızı kod olarak tanımladığınız ana yer
Varlık algılama
SDK, TypeScript dosyalarınızıexport default define<Entity>({...}) çağrılarını arayarak ayrıştırıp varlıkları algılar. Her varlık türünün, twenty-sdk tarafından dışa aktarılan karşılık gelen bir yardımcı fonksiyonu vardır:
| Yardımcı fonksiyon | Varlık türü |
|---|---|
defineObject() | Özel nesne tanımları |
defineLogicFunction() | Mantık fonksiyon tanımları |
defineFrontComponent() | Front component definitions |
defineRole() | Rol tanımları |
defineField() | Mevcut nesneler için alan genişletmeleri |
defineView() | Kaydedilmiş görünüm tanımları |
defineNavigationMenuItem() | Gezinme menüsü öğesi tanımları |
defineSkill() | AI agent skill definitions |
Dosya adlandırma esnektir. Varlık algılama AST tabanlıdır — SDK, kaynak dosyalarınızı
export default define<Entity>({...}) desenini bulmak için tarar. Dosyalarınızı ve klasörlerinizi dilediğiniz gibi düzenleyebilirsiniz. Varlık türüne göre gruplama (örn. logic-functions/, roles/) bir gereklilik değil, yalnızca kod organizasyonu için bir gelenektir.yarn twenty app:dev,node_modules/twenty-sdk/generatediçinde tipli bir API istemcisini otomatik olarak oluşturur (tipli Twenty istemcisi + çalışma alanı türleri).yarn twenty entity:addwill add entity definition files undersrc/for your custom objects, functions, front components, roles, skills, and more.
Kimlik Doğrulama
yarn twenty auth:login komutunu ilk kez çalıştırdığınızda, sizden şunlar istenir:
- API URL’si (varsayılan: http://localhost:3000 veya mevcut çalışma alanı profiliniz)
- API anahtarı
~/.twenty/config.json içinde saklanır. You can maintain multiple profiles and switch between them.
Managing workspaces
yarn twenty auth:switch ile çalışma alanlarını değiştirdikten sonra, sonraki tüm komutlar varsayılan olarak o çalışma alanını kullanacaktır. You can still override it temporarily with --workspace <name>.
SDK kaynaklarını kullanın (türler ve yapılandırma)
twenty-sdk, uygulamanız içinde kullandığınız türlendirilmiş yapı taşları ve yardımcı fonksiyonlar sağlar. Aşağıda en sık dokunacağınız başlıca parçalar yer alıyor.Yardımcı fonksiyonlar
SDK, uygulama varlıklarınızı tanımlamak için yardımcı fonksiyonlar sağlar. Varlık algılama bölümünde açıklandığı gibi, varlıklarınızın algılanması içinexport default define<Entity>({...}) kullanmalısınız:
| Fonksiyon | Amaç |
|---|---|
defineApplication() | Uygulama meta verilerini yapılandırın (zorunlu, uygulama başına bir adet) |
defineObject() | Alanlara sahip özel nesneler tanımlayın |
defineLogicFunction() | İşleyicilerle mantık fonksiyonları tanımlayın |
defineFrontComponent() | Özel kullanıcı arayüzü için ön uç bileşenlerini tanımlayın |
defineRole() | Rol izinlerini ve nesne erişimini yapılandırın |
defineField() | Mevcut nesneleri ek alanlarla genişletin |
defineView() | Nesneler için kaydedilmiş görünümler tanımlayın |
defineNavigationMenuItem() | Kenar çubuğu gezinme bağlantılarını tanımlayın |
defineSkill() | Define AI agent skills |
Nesnelerin tanımlanması
Özel nesneler, çalışma alanınızdaki kayıtlar için hem şemayı hem de davranışı tanımlar. Yerleşik doğrulamayla nesneler tanımlamak içindefineObject() kullanın:
- Yerleşik doğrulama ve daha iyi IDE desteği için
defineObject()kullanın. universalIdentifierdağıtımlar arasında benzersiz ve kararlı olmalıdır.- Her alan bir
name,type,labelve kendi kararlıuniversalIdentifierdeğerini gerektirir. fieldsdizisi isteğe bağlıdır — özel alanlar olmadan da nesneler tanımlayabilirsiniz.yarn twenty entity:addkullanarak, adlandırma, alanlar ve ilişkiler konusunda sizi yönlendirerek yeni nesneler oluşturabilirsiniz.
Temel alanlar otomatik olarak oluşturulur. Özel bir nesne tanımladığınızda Twenty, standart alanları otomatik olarak ekler
örneğin
id, name, createdAt, updatedAt, createdBy, updatedBy ve deletedAt.
Bunları fields dizinizde tanımlamanız gerekmez — yalnızca özel alanlarınızı ekleyin.
fields dizinizde aynı ada sahip bir alan tanımlayarak varsayılan alanları geçersiz kılabilirsiniz,
ancak bu önerilmez.Uygulama yapılandırması (application-config.ts)
Her uygulamanın aşağıdakileri açıklayan tek birapplication-config.ts dosyası vardır:
- Uygulamanın kim olduğu: tanımlayıcılar, görünen ad ve açıklama.
- Fonksiyonlarının nasıl çalıştığı: izinler için hangi rolü kullandıkları.
- (İsteğe bağlı) değişkenler: fonksiyonlarınıza ortam değişkenleri olarak sunulan anahtar–değer çiftleri.
- (İsteğe bağlı) kurulum sonrası işlev: uygulama yüklendikten sonra çalışan bir mantık işlevi.
defineApplication() kullanın:
universalIdentifieralanları size ait belirleyici kimliklerdir; bunları bir kez oluşturun ve eşitlemeler boyunca kararlı tutun.applicationVariables, fonksiyonlarınız için ortam değişkenlerine dönüşür (örneğin,DEFAULT_RECIPIENT_NAMEdeğeriprocess.env.DEFAULT_RECIPIENT_NAMEolarak kullanılabilir).defaultRoleUniversalIdentifier, rol dosyasıyla eşleşmelidir (aşağıya bakın).postInstallLogicFunctionUniversalIdentifier(isteğe bağlı), uygulama yüklendikten sonra otomatik olarak çalışan bir mantık işlevine işaret eder. Bkz. Kurulum sonrası işlevler.
Roller ve izinler
Uygulamalar, çalışma alanınızdaki nesneler ve eylemler üzerindeki izinleri kapsülleyen roller tanımlayabilir.application-config.ts içindeki defaultRoleUniversalIdentifier alanı, uygulamanızın mantık fonksiyonlarının kullandığı varsayılan rolü belirtir.
TWENTY_API_KEYolarak enjekte edilen çalışma zamanı API anahtarı bu varsayılan fonksiyon rolünden türetilir.- Türlendirilmiş istemci, o role tanınan izinlerle sınırlandırılır.
- En az ayrıcalık ilkesini izleyin: Yalnızca fonksiyonlarınızın ihtiyaç duyduğu izinlere sahip özel bir rol oluşturun ve ardından evrensel tanımlayıcısına referans verin.
Varsayılan fonksiyon rolü (*.role.ts)
Yeni bir uygulama oluşturduğunuzda CLI ayrıca varsayılan bir rol dosyası da oluşturur. Yerleşik doğrulamayla roller tanımlamak içindefineRole() kullanın:
universalIdentifier değeri daha sonra application-config.ts içinde defaultRoleUniversalIdentifier olarak referans verilir. Başka bir deyişle:
- *.role.ts, varsayılan fonksiyon rolünün neler yapabileceğini tanımlar.
- application-config.ts, fonksiyonlarınızın izinlerini devralması için bu role işaret eder.
- Oluşturulan rol ile başlayın ve en az ayrıcalık ilkesini izleyerek aşamalı olarak kısıtlayın.
objectPermissionsvefieldPermissionsdeğerlerini, fonksiyonlarınızın ihtiyaç duyduğu nesneler/alanlarla değiştirin.permissionFlags, platform düzeyindeki yeteneklere erişimi kontrol eder. Minimumda tutun; yalnızca ihtiyacınız olanları ekleyin.- Çalışan bir örneği Hello World uygulamasında görün:
packages/twenty-apps/hello-world/src/roles/function-role.ts.
Mantık fonksiyon yapılandırması ve giriş noktası
Her fonksiyon dosyası, bir işleyici ve isteğe bağlı tetikleyiciler içeren bir yapılandırmayı dışa aktarmak içindefineLogicFunction() kullanır.
- route: Fonksiyonunuzu bir HTTP yolu ve yöntemiyle
/s/uç noktası altında sunar:
örn.path: '/post-card/create',-><APP_URL>/s/post-card/createüzerinden çağırın
- cron: Bir CRON ifadesi kullanarak fonksiyonunuzu bir zamanlamayla çalıştırır.
- databaseEvent: Çalışma alanı nesnesi yaşam döngüsü olaylarında çalışır. Olay işlemi
updatedolduğunda, dinlenecek belirli alanlarupdatedFieldsdizisinde belirtilebilir. Tanımsız veya boş bırakılırsa, herhangi bir güncelleme fonksiyonu tetikler.
örn. person.updated
Notlar:
triggersdizisi isteğe bağlıdır. Tetikleyicisi olmayan fonksiyonlar, diğer fonksiyonlar tarafından çağrılan yardımcı fonksiyonlar olarak kullanılabilir.- Tek bir fonksiyonda birden çok tetikleyici türünü birleştirebilirsiniz.
Kurulum sonrası işlevler
Kurulum sonrası işlev, uygulamanız bir çalışma alanına yüklendikten sonra otomatik olarak çalışan bir mantık işlevidir. Bu, varsayılan verileri tohumlama, ilk kayıtları oluşturma veya çalışma alanı ayarlarını yapılandırma gibi tek seferlik kurulum görevleri için yararlıdır.create-twenty-app ile yeni bir uygulama iskeleti oluşturduğunuzda, src/logic-functions/post-install.ts konumunda sizin için bir kurulum sonrası işlevi oluşturulur:
application-config.ts içinde evrensel tanımlayıcısına başvurularak uygulamanıza bağlanır:
- Kurulum sonrası işlevleri standart mantık işlevleridir — diğer herhangi bir işlev gibi
defineLogicFunction()kullanırlar. defineApplication()içindekipostInstallLogicFunctionUniversalIdentifieralanı isteğe bağlıdır. Atlanırsa, kurulumdan sonra hiçbir işlev çalıştırılmaz.- Varsayılan zaman aşımı, veri tohumlama gibi daha uzun kurulum görevlerine izin vermek için 300 saniye (5 dakika) olarak ayarlanmıştır.
- Kurulum sonrası işlevlerin tetikleyicilere ihtiyacı yoktur — kurulum sırasında platform tarafından veya
function:execute --postInstallaracılığıyla manuel olarak çağrılırlar.
Rota tetikleyicisi yükü
Bir rota tetikleyicisi mantık fonksiyonunuzu çağırdığında, AWS HTTP API v2 formatını izleyen birRoutePayload nesnesi alır. Türü twenty-sdk içinden içe aktarın:
RoutePayload türünün yapısı şu şekildedir:
| Özellik | Tür | Açıklama |
|---|---|---|
headers | Record<string, string | undefined> | HTTP başlıkları (forwardedRequestHeaders içinde listelenenlerle sınırlı) |
queryStringParameters | Record<string, string | undefined> | Sorgu dizesi parametreleri (birden çok değer virgülle birleştirilir) |
pathParameters | Record<string, string | undefined> | Rota deseninden çıkarılan yol parametreleri (örn., /users/:id → { id: '123' }) |
gövde | object | null | Ayrıştırılmış istek gövdesi (JSON) |
isBase64Encoded | boolean | Gövdenin base64 ile kodlanıp kodlanmadığı |
requestContext.http.method | string | HTTP yöntemi (GET, POST, PUT, PATCH, DELETE) |
requestContext.http.path | string | Ham istek yolu |
HTTP başlıklarını iletme
Varsayılan olarak, güvenlik nedenleriyle gelen isteklerden HTTP başlıkları mantık fonksiyonunuza aktarılmaz. Belirli başlıklara erişmek için bunları açıkçaforwardedRequestHeaders dizisinde listeleyin:
Başlık adları küçük harfe normalize edilir. Onlara küçük harfli anahtarlarla erişin (örneğin,
event.headers['content-type']).- Şablondan:
yarn twenty entity:addçalıştırın ve yeni bir mantık fonksiyonu ekleme seçeneğini seçin. Bu, bir işleyici ve yapılandırma içeren bir başlangıç dosyası oluşturur. - Manuel: Yeni bir
*.logic-function.tsdosyası oluşturun ve aynı deseni izleyerekdefineLogicFunction()kullanın.
Bir mantık işlevini araç olarak işaretleme
Mantık işlevleri, yapay zeka ajanları ve iş akışları için araçlar olarak sunulabilir. Bir işlev bir araç olarak işaretlendiğinde, Twenty’nin yapay zeka özellikleri tarafından keşfedilebilir hâle gelir ve iş akışı otomasyonlarında bir adım olarak seçilebilir. Bir mantık işlevini bir araç olarak işaretlemek içinisTool: true olarak ayarlayın ve beklenen giriş parametrelerini açıklayan bir toolInputSchemayı JSON Şeması kullanarak sağlayın:
isTool(boolean, varsayılan:false):trueolarak ayarlandığında, işlev bir araç olarak kaydedilir ve AI ajanları ile iş akışı otomasyonları tarafından kullanılabilir hale gelir.toolInputSchema(object, isteğe bağlı): İşlevinizin kabul ettiği parametreleri tanımlayan bir JSON Schema nesnesi. AI ajanları, aracın hangi girdileri beklediğini anlamak ve çağrıları doğrulamak için bu şemayı kullanır. Atlanırsa, şema varsayılan olarak{ type: 'object', properties: {} }olur (parametre yok).isTool: false(veya ayarlanmamış) olan işlevler araç olarak sunulmaz. Yine de doğrudan yürütülebilir veya diğer işlevler tarafından çağrılabilirler, ancak araç keşfinde görünmezler.- Araç adlandırma: Bir araç olarak sunulduğunda, işlev adı otomatik olarak
logic_function_<name>biçimine dönüştürülür (küçük harfe çevrilir, alfasayısal olmayan karakterler alt çizgi ile değiştirilir). Örneğin,enrich-companylogic_function_enrich_companyhaline gelir. isToolözelliğini tetikleyicilerle birleştirebilirsiniz — bir işlev aynı anda hem bir araç (AI ajanları tarafından çağrılabilir) olabilir hem de olaylar tarafından tetiklenebilir (cron, veritabanı olayları, routes).
İyi bir
description yazın. AI ajanları, aracı ne zaman kullanacaklarına karar vermek için işlevin description alanına güvenir. Aracın ne yaptığını ve ne zaman çağrılması gerektiğini açıkça belirtin.Ön uç bileşenleri
Ön uç bileşenleri, Twenty’nin kullanıcı arayüzünde görüntülenen özel React bileşenleri oluşturmanıza olanak tanır. Yerleşik doğrulamayla bileşenleri tanımlamak içindefineFrontComponent() kullanın:
- Ön uç bileşenleri, Twenty içinde yalıtılmış bağlamlarda görüntülenen React bileşenleridir.
- Otomatik algılama için
*.front-component.tsxdosya soneğini kullanın. componentalanı, React bileşeninize referans verir.- Bileşenler,
yarn twenty app:devsırasında otomatik olarak oluşturulur ve senkronize edilir.
- Şablondan:
yarn twenty entity:addçalıştırın ve yeni bir ön uç bileşeni ekleme seçeneğini seçin. - Manuel: Yeni bir
*.front-component.tsxdosyası oluşturun vedefineFrontComponent()kullanın.
Beceriler
Skills define reusable instructions and capabilities that AI agents can use within your workspace. UsedefineSkill() to define skills with built-in validation:
nameis a unique identifier string for the skill (kebab-case recommended).labelis the human-readable display name shown in the UI.contentcontains the skill instructions — this is the text the AI agent uses.icon(optional) sets the icon displayed in the UI.description(optional) provides additional context about the skill’s purpose.
- Scaffolded: Run
yarn twenty entity:addand choose the option to add a new skill. - Manual: Create a new file and use
defineSkill(), following the same pattern.
Oluşturulmuş türlendirilmiş istemci
Tipli istemci,yarn twenty app:dev tarafından otomatik olarak oluşturulur ve çalışma alanı şemanıza göre node_modules/twenty-sdk/generated içine kaydedilir. Fonksiyonlarınızda kullanın:
yarn twenty app:dev tarafından otomatik olarak yeniden oluşturulur.
Mantık fonksiyonlarında çalışma zamanı kimlik bilgileri
Fonksiyonunuz Twenty üzerinde çalıştığında, platform kodunuz yürütülmeden önce kimlik bilgilerini ortam değişkenleri olarak enjekte eder:TWENTY_API_URL: Uygulamanızın hedeflediği Twenty API’nin temel URL’si.TWENTY_API_KEY: Uygulamanızın varsayılan fonksiyon rolü kapsamına sahip kısa ömürlü anahtar.
- Oluşturulan istemciye URL veya API anahtarı geçirmeniz gerekmez. Çalışma zamanında
TWENTY_API_URLveTWENTY_API_KEYdeğerlerini process.env üzerinden okur. - API anahtarının izinleri,
application-config.tsiçindedefaultRoleUniversalIdentifieraracılığıyla referans verilen role göre belirlenir. Bu, uygulamanızın mantık fonksiyonları tarafından kullanılan varsayılan roldür. - Uygulamalar, en az ayrıcalık ilkesini izlemek için roller tanımlayabilir. Yalnızca fonksiyonlarınızın ihtiyaç duyduğu izinleri verin ve ardından
defaultRoleUniversalIdentifierdeğerini o rolün evrensel tanımlayıcısına yönlendirin.
Hello World örneği
Nesneleri, mantık fonksiyonlarını, ön uç bileşenlerini ve birden çok tetikleyiciyi gösteren minimal, uçtan uca bir örneği buradan inceleyin:Manuel kurulum (scaffolder olmadan)
En iyi başlangıç deneyimi içincreate-twenty-app kullanmanızı önersek de, bir projeyi manuel olarak da kurabilirsiniz. CLI’yi global olarak kurmayın. Bunun yerine twenty-sdk’yi yerel bir bağımlılık olarak ekleyin ve package.json içinde tek bir betik tanımlayın:
twenty betiği ekleyin:
yarn twenty <command> üzerinden çalıştırabilirsiniz; örn. yarn twenty app:dev, yarn twenty help vb.
Sorun Giderme
- Kimlik doğrulama hataları:
yarn twenty auth:loginçalıştırın ve API anahtarınızın gerekli izinlere sahip olduğundan emin olun. - Sunucuya bağlanılamıyor: API URL’sini ve Twenty sunucusunun erişilebilir olduğunu doğrulayın.
- Türler veya istemci eksik/eski:
yarn twenty app:devkomutunu yeniden çalıştırın — tip tanımlı istemciyi otomatik olarak oluşturur. - Geliştirme modu eşitlenmiyor:
yarn twenty app:dev’in çalıştığından ve değişikliklerin ortamınız tarafından yok sayılmadığından emin olun.